ايمان داراى مراتب مختلفى است اولين مرتبه آن اعتقاد به توحيد ، نبوت ، معاد و ما انزل اللّه است ، هرگاه كسى به چنين اعتقادى اقرار نمايد . يك سلسله احكام دينى مربوط به زندگى دنيوى بر او مترتب مىگردد . احكامى كه در فقه اسلامى بيان شده است . فردى از امام صادق عليه السّلام در مورد كمترين چيزى كه مايه ايمان انسان مىباشد پرسيد : امام عليه السّلام فرمود : شهادت به توحيد و نبوت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و اقرار به اطاعت از او ، و معرفت امام زمان خويش ، هركس به چنين اعتقادى شهادت دهد ، مؤمن خواهد بود . « 1 » مرتبه‌ى عالىتر ايمان اين است كه انسان در عمل به اعتقادات خود پايبند باشد ، و به اوامر و نواهى الهى عمل كند . بدين جهت در احاديث آمده است « الايمان ما خلص في القلب و صدّقه الاعمال » « 2 » . و نيز آمده است : « الايمان قول و عمل أخوان شريكان » « 3 » عالىترين مرتبه‌ى ايمان اين است كه انسان در همه‌ى حالات تسليم قضا و قدر الهى باشد ، و هرگز به چيزى جز رضاى خداوند دل نبندد . از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه برخى از سفرهاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گروهى او را ملاقات كردند ، و خود را مؤمن معرفى كردند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از حقيقت و نشانه‌ى ايمان آنان پرسيد ، گفتند : « الرضا بقضاء اللّه و التسليم لأمر اللّه و التفويض الى اللّه تعالى » .

--> ( 1 ) . بحار الانوار : 66 / 16 . ( 2 ) . معاني الأخبار ، باب معنى الاسلام و الايمان : ص 187 . ( 3 ) . همان .